(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫قسمت هشتاد و هفتم
‫سونگ جو
‫منظورتون چیه که میگین نام جین ‫پسرِ خانم چوییه؟
‫حقیقت نداره، نه مادر؟
‫چطور میتونین همچین حرفی بزنین؟ ‫حتی به عنوان یه شوخی هم وحشتناکه
‫اصلا با عقل جور در نمیاد
‫شما گفته بودین ناپدری نام جین دزدیدتش
‫اما چطور میتونه پسر خانم چویی باشه؟
‫خب، قضیه اینه که...
‫خیلی بهش فکر کردم
‫احتمالا اونا تو بیمارستان عوض شدن
‫عوض شدن؟
‫ما فهمیدیم که خانم چویی...
‫و خانم کیم...
‫تو یه بیمارستان زایمان کردن
‫دقیقا همون روز
‫چی؟
‫فقط اون دوتا اون روز ‫تو بیمارستان به دنیا اومدن
‫احتمالا موقعی که برده بودنشون حموم ‫عوض شدن
‫یا ممکنه یکی از پرستارا یه اشتباهی کرده
‫هیچ راهی نیست که بفهمیم ‫واقعا چه اتفاقی افتاده
‫امکان نداره
‫نام جین آدم خوش قلب و درستکاریه
‫این زن برای رسیدن به خواسته های خودخواهانه ـش ‫دست به همه کارای شیطانی زده
‫اصلا با عقل جور در نمیاد که ‫اون پسرِ این زن باشه
‫نه
‫امکان نداره
‫این یه حقه ـس
‫مطمئنم هو چونگ سان این حقه رو سوار کرده...
‫تا نام جین بتونه رئیس شرکت بشه
‫خودم... خودم باید چِکش کنم
‫من براتون بسته بندیش میکنم
‫آقای جانگ، میشه اینو امضا کنین؟
‫چی؟ چرا گزارش آزمایش دی ان ای دارین؟
‫بچه ی نامشروعِ مخفی یا همچین چیزی دارین؟
‫آقای جو!
‫آقای جانگ یه مرد پاکدله ‫که فقط خانم چویی رو دوست داره
‫این دیگه چجور شوخیه؟ مگه نه، آقای جانگ؟
‫وکیل هو اینو دادن به خانم چویی...
‫اما خانم چویی عصبانی شدن ‫و بدون اینکه نگاش کنن پاره ـش کردن
‫وکیل هو...
‫حتما وکیل هو از این قضیه خبر داره
‫دارین کجا میرین؟
‫چش شده؟
‫مشاور حقوقی، هو چونگ سان
‫بفرمایین بشینین
‫خب...
‫این... حقیقت داره؟
‫اینطور نیس، نه؟ یه اشتباهی پیش اومده، نه؟
‫حقیقت داره
‫نمیتونه اینطور باشه
‫شی وو پسرِ خانم چوییه
‫میدونین که خانم چویی ‫شی وو رو چطوری بزرگ کرده
‫خانم چویی سوهی و خانم کیم سو یونگِ مرحوم...
‫سی سال قبل توی 18 آگوست...
‫توی یه بیمارستان بچه ـشونُ به دنیا آوردن
‫احتمالا موقعی که خانم چویی یه نفر رو ‫برای دزدیدن بچه اجیر کرده...
‫بچه ها قبلش با هم عوض شدن
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫نمیتونم باور کنم
‫ظاهرا خانم چویی هم نمیتونه اینو قبول کنه
‫احتمالا ترسیده
‫چطور میتونه به راحتی قبول کنه
‫بچه ای که دستور دزدیدنش رو داده بوده ‫در واقع بچه ی خودش بوده
‫جای تعجب نداره که...
‫وقتی برای اولین بار مدیر آن رو دیدم
‫گفتم خیلی شبیه خانم چوییه
‫این چرخش بی رحمانه سرنوشته
‫وقتی فکر میکنم که نام جین و شی وو ‫چقدر شوکه میشن...
‫به کمکتون نیاز دارم
‫چطور میتونم کمک کنم؟
‫لطفا هر چه زودتر خانم چویی رو متقاعد کنین
‫که به اون دوتا جوون واقعیت رو بگه ‫و تاوان کاری که کرده رو بده
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫من این کارو میکنم
‫خودم دقیقا چِکش میکنم
‫نمیتونم اینو به آدمی مثل تو بسپرم
‫اگه...
‫اگه همه اینا حقیقت داشته باشه،
‫چطور میخوای تاوان گناهاتُ بدی؟
‫تو حتی پسر خودتُ نشناختی ‫و بهش زجر دادی
‫و حالا پسرت میخواد کبدش رو اهدا کنه
‫حتی اگه مادر واقعی نام جین باشی،
‫نمیتونم قبولت کنم
‫لیاقتشو نداری
‫آدمی مثل تو لیاقت اینو نداره که...
‫مادر نام جین باشه یا جلوش پیدا بشه
‫سونگ جو، ما هم باید بریم
‫نام جین حتما منتظرته
‫هیچوقت نمیتونم اینو قبول کنم
‫مادر
‫شما تنها مادرِ نام جین هستین
‫مگه نه، مادر؟
‫میدونین که درست میگم
‫نمیتونم اینو قبول کنم
‫هیچوقت اینو قبول نمیکنم
‫بیمارستان هانگوک
‫شاید بخاطر قد بلندت باشه ‫حتی تو لباس بیمارستان هم عالی به نظر میرسی
‫میدونی که بدن خوش فرمی دارم
‫حتما برات تصمیم سختی بوده ‫ممنون
‫اگه ممنونی، بذار رئیس شرکت بشم
‫نمیتونم این کارو کنم
‫بجز این هر کاری بخوای برات میکنم
‫اینجایی نام جین؟
‫آزمایش دادی؟
‫اوهو. من برادر شوهر بزرگتم
‫باید باهام رسمی حرف بزنی، زن داداش
‫باورم نمیشه
‫زن داداش؟ اون زن داداشِ بزرگته
‫نمیدونی من چهار ساعت زودتر از تو ‫به دنیا اومدم؟
‫نمیدونم. نمیدونم ‫هر چی بگی، بازم من برادر بزرگتم
‫هی، داداش کوچولو ‫مگه نگفتی هر کاری که گفتم رو میکنی؟
‫عوضی. من برادر بزرگترتم
‫مَردا عجیب غریبن
‫چه اهمیتی داره که کی بزرگتره؟
‫باید همه چی روشن بشه
‫اگه شی وو بزرگتره، ‫باید صدات بزنم جاری بزرگه
‫سونگ جو، چرا انقدر دیر اومدی؟ ‫منتظرت بودم
‫مامان کجاس؟ باهات نیومده؟
‫منتظر توئه
‫برات کُلی غذای خوشمزه آورده
‫برای مدیر چویی هم آورده؟
‫شی وو نمیتونه هر چیزی بخوره
‫نام جین یه بیمارِ قلابیه ‫پس میتونه قبل از جراحی هر چیزی بخوره
‫جراحی خوب پیش میره ‫پس نگران چیزی نباش
‫میدونی وقتی حریف قوی باشه ‫سرگرم کننده تر میشه، نه؟
‫زودتر خوب شو ‫باشه
‫ما داریم میریم ‫باشه
‫داریم میریم ‫خدافظ
‫اون دوتا زوج بانمکی به نظر میرسن، نه؟
‫آره. اما ما زوج بانمک تری به نظر میرسیم
‫خوش اومدین...
‫وای، خرگوشم یونجی اومد
‫بشین ‫باشه
‫برات یه فنجون لاته درست کنم؟
‫خوش اومدی، اونی ‫سلام سونهی
‫خواهش میکنم، خواهش میکنم،خواهش میکنم
‫قبول شدم
‫اوه. قبول شدم
‫درخواست داده بودم که تو اروپا طراح بشم
‫و مرحله اول رو قبول شدم
‫چی؟ شعبه اروپا؟
‫آره. تو مرحله بعدی ‫نمونه کارا رو بررسی میکنن
‫لباسی که برای هان میرا طراحی کرده بودم ‫تو مرحله دوم انتخاب شد
‫پس فکر کنم امتیاز بیشتری میگیرم
‫آقای جانگ گفت برام توصیه نامه مینویسه
‫خب، اگه مرحله دوم رو قبول بشی،
‫بعدش چه اتفاقی میفته؟
‫تو اروپا کار میکنم
‫منظورت چیه که تو اروپا کار میکنی؟
‫تا کِی؟
‫دو سال
‫دو سال؟
‫پس... من چی؟
‫تو اینجا کار میکنی،
‫و من تو اروپا کار میکنم
‫پس ازدواجمون چی میشه؟
‫وقتی بعد از دو سال برگشتم ‫میتونیم ازدواج کنیم
‫نه... نمیتونم
‫نه، هیچوقت نمیتونم این کارو کنم
‫منظورت چیه که نمیتونی؟
‫من... دو سال بدونِ تو...
‫نمیتونم زندگی کنم
‫پس منم باهات میام
‫خدای من. تو نمیتونی باهام بیای
‫با همکارام توی آپارتمان کارکنان زندگی میکنم
‫چطور میتونی یهویی این کارو کنی؟
‫دشیک، داری گریه میکنی؟
‫من که هنوز استخدام نشدم
‫چرا الان داری گریه میکنی؟
‫حتی اگه استخدام شدی نباید بری ‫نمیذارم بری
‫من... تو رو...
‫از ته قلبم دوستت دارم
‫نمیتونم بدون تو زندگی کنم، یونجی
‫لطفا کلید مربع را فشار دهید
‫چرا گوشیتُ برنمیداری؟
‫خانم چویی، جواب تماسم رو بده
‫بیا همدیگه رو ببینیم و این مسئله رو حل کنیم
‫برای ذخیره پیامتان کلید 1 را فشار دهید ‫برای چک کردن پیامتان کلید 2 را فشار دهید
‫برای ضبط مجدد پیام، کلید مربع را فشار دهید
‫ آزمایشگاه ژنتیک کره
‫بیا. بریم
‫چرا بدون قهوه برگشتین؟
‫تو شرایطی نبودیم که بتونیم قهوه بگیریم
‫تو چه شرایطی بودین که الکی بهونه میارین؟
‫احیانا بین آقای جانگ هیچول و خانم چویی...
‫خبرایی هست؟
‫چه خبرایی؟ اونا با هم تو شرکت استخدام شدن
‫بهشون میگن "رفقای شفیقِ 30 ساله"
‫اونا با هم صمیمی ـَن
‫به نظر میومد رابطه ـشون بیشتر از یه دوست باشه
‫اون مثل یه آدم عاشقی که ‫دوست دخترش ولش کرده...
‫نگران بود و می لرزید
‫اما، پاکتی که روی میز بود...
‫مالِ آزمایشگاه ژنتیک نبود؟
‫آره درسته، منم دیدمش
‫ای وای. نکنه مدیر چویی شی وو...
‫پسر آقای جانگه؟
‫امکان نداره
‫کاملا اشتباه برداشت کردین
‫شنیدم مدیر چویی و رئیس آن مرحوم ‫قبل از مرگش...
‫آزمایش دی ان ای دادن
‫یعنی زود قضاوت کردیم؟
‫شاید زود قضاوت کرده باشیم
‫اما میگفت "بیا همدیگه رو ببینیم ‫و این مسئله رو حل کنیم"
‫همش اینو میگفت. تو هم حرفشو شنیدی
‫آره
‫واقعا اینو گفت
‫واقعا؟ ‫درسته؟
‫چرا گوشی رو برنمیداری؟ ‫خیلی نگرانت شده بودم
‫الان کجایی؟ ‫تو آزمایشگاه ژنتیک؟
‫آره، خوبه که خودت چِکش کنی
‫اما فعلا، بیا همدیگه رو ببینیم
‫فردا؟
‫باشه، فردا می بینمت
‫باشه، با احتیاط رانندگی کن. خدافظ
‫خب، چه خبر شده؟
‫آه، چیزی نشده
‫این چیه؟ ‫وای نه
‫چرا به وسایلم دست میزنی؟
‫آیگو، رفتارت خیلی عجیبه
‫نکنه مدیر چویی شی وو...
‫پسر آقای جانگه؟
‫نکنه مدیر چویی شی وو...
‫پسرِ توئه؟
‫این دیگه چه مزخرفیه که میگی؟
‫آخه خیلی عجیبه
‫با این جواب آزمایش دی ان ای که جلوت بود...
‫داشتی دنبال خانم چویی میگشتی
‫و میگفتی هردوتون باید این مسئله رو حل کنین
‫خب، این چیه؟ ‫وای، این کارو نکن
‫ولم کن ‫نه، نباید این کارو کنی
‫بذار یه نگاه بهش بندازم ‫نه، اینکارو نکن
‫این چیه؟
‫خانم چویی و نام جین...
‫نسبت خونی دارن؟ چرا؟
‫رئیس آن
‫نفرت و رغبت شدیدِ یه زن برای انتقام...
‫همه چی رو نابود کرده
‫باید چیکار کنم؟
‫لطفا بهم قدرتی بدین...
‫که به اون دوتا مرد جوون کمک کنم ‫تا همونطور که آرزشو داشتین...
‫از هیون گانگ محافظت کنن
‫بهت گفته بودم که دیگه نزدیک شرکت نشی
‫شنیدم چویی گوم سون استعفا داده
‫چک کردم و مطمئن شدم که ماشینش ‫امروز اینجا نیس
‫چی شده اومدی اینجا؟
‫خب، میگم
‫یه کم تحقیق کردم...
‫یه راهی هست که میتونم ‫به همه چی اعتراف کنم...
‫و از مجازات فرار کنم
‫راهت چیه؟
‫قانون مرور زمان برای آدم ربایی ‫10 سال بعد از موقعی که...
‫قربانی بفهمه دزدیده شده، منقضی میشه
‫پس فقط باید قربانی رو متقاعد کنیم...
‫که بگه 10 سال پیش فهمیده دزدیده شده
‫10 سال بعد از اینکه قربانی ‫پیش خانواده ـش برگرده، منقضی میشه
‫خب، میتونیم فقط بگیم که...
‫تو دوران نوجوونیش اینو فهمیده...
‫و ما بهش گفتیم که دنبال مادر واقعیش بگرده،
‫اما گفته " نمیخوام، نمیخوام پیداش کنم"
‫فقط باید همین کارو کنیم
‫تو واقعا میخوای به نام جین بگی که...
‫این کارو کنه؟
‫مطمئنم نام جین حاضر نمیشه قبول کنه که ‫مادر واقعیش...
‫تا آخر عمرش بیفته پشت میله های زندان
‫باید بگم که تو واقعا،
‫یه آدم درست نشدنی هستی
‫خب دیگه چیکار میتونم کنم؟
‫همه حرفامون رو ضبط کردی،
‫و تا اعتراف نکنم ‫نمیذاری اون پول بیاد تو دستم
‫خودتُ بذار جای من ‫این تنها راهیه که دارم
‫همین الان برو بیرون!
‫چی؟ ‫گفتم برو بیرون!
‫باشه
‫دارم میرم
‫احساس میکنم دارم یه پسر بزرگ میکنم
‫فکر میکنی ووجین پسره یا دختر؟
‫خواب حاملگی دیدی؟
‫خواب دیدم یه جا یه زنی...
‫بهم یه شاه بلوط بزرگ داد
‫شاه بلوط؟
‫تعبیرش اینه بچه ـمون پسره یا دختر؟
‫منم کنجکاو بودم بخاطر همین راجبش تحقیق کردم
‫میگن اگه شاه بلوط از درخت آویزون باشه پسره
‫و اگه روی زمین باشه دختره
‫آه. حالا حتی کنجکاوتر شدم
‫اما عجیب ترین قسمت این بود که...
‫اون زن گفت مادر توئه
‫و با چشمای غمگین بهم گفت که ‫خوب مواظبت باشم
‫یعنی جوونیِ خانم چویی بوده؟
‫باید بگم که مامانم واقعا معرکه ـس
‫اون حتی تو خوابتم اومده
‫دیگه باید بخوابی
‫برای یه جراحیِ موفق، ‫باید خوب بخوری و بخوابی
‫باشه، چشم
‫نه ‫بیا
‫تو باید روی تخت بخوابی
‫مریض باید روی تخت بخوابه، نه همراهش
‫من که مریض نیستم. فقط یه مریض قلابی ام
‫بازم نمیخوام
‫اگه فردا صبح پرستار منو روی تخت ببینه ‫چی فکر میکنه؟
‫چطور میتونم بذارم ‫روی اون تختِ عذاب آور بخوابی؟
‫اصلا هم عذاب آور نیس
‫همه اعضای خانواده و همراه مریض ‫از اون تخت استفاده میکن
‫پس بیا این کارو کنیم
‫با همدیگه روی این تخت میخوابیم
‫چی؟ امکان نداره
‫اگه پرستار ببینتمون چی؟
‫قبل از اینکه پرستار بیاد بیدار میشیم
‫باشه، بیا همین کارو کنیم
‫بیا فردا تو مسیرمون یه سر بریم بیمارستان
‫بیمارستان؟ چرا؟
‫باید قبل از جراجی مدیر آن رو ببینیم
‫این عمل بزرگیه. به عنوان خانواده زن آینده ـش ‫باید بریم دیدنش
‫معلومه که باید بریم ‫باید به عنوان مادر زن آینده ـش برم دیدنش
‫حس عجیبی داره که به خودم میگم مادر زن
‫اون حتی اگه تو یه کشور بی قانون هم زندگی کنه ‫کار بدی نمیکنه
‫با این حال، من در موردش بد برداشت کردم ‫و یقه ـش رو گرفتم
‫خیلی خجالت میکشم تو چشماش نگاه کنم
‫راستش مدیر آن منو هم ‫خیلی تحت تاثیر قرار داده
‫وقتی نجات دهنده رو از دست داده بودیم،
‫میدونست که سون گیو ‫پول صاحب کافه رو دزدیده
‫اما هیچوقت اینو بهت نگفت
‫الان چی گفتی؟
‫پس واقعا سون گیو اون پولُ دزدیده بود؟
‫چلغوز...
‫سون گیو واقعا کُلی تغییر کرده
‫گفت تا وقتی که به اندازه کافی ‫برای باز کردن کافی نت پول جمع کنه...
‫سخت کار میکنه
‫ببینیم و تعریف کنیم ‫برادر زنم کاملا غیرقابل پیش بینیه
‫گفتی "برادر زن"
‫چی؟ کِی اینو گفتم؟
‫دیگه وقت خوابیدنه. بیا بخوابیم
‫بیا. آیگو. بیا
‫دستت مثل بالشه. خیلی خوبه
‫موقعی که مامانم تو بیمارستان بستری شد،
‫بیشتر وقتا اینطوری کنارش میخوابیدم
‫اما بعدش وضعیتش انقدر بد شد که
‫دیگه از ترس اینکه بهش سخت نگذره ‫کنارش نخوابیدم
‫من...
‫واقعا از پدر مادرت ممنونم
‫اونا همچین دختر خوشگلی به دنیا آوردن ‫و انقدر خوب بزرگش کردن
‫منم از مادرت ممنونم که...
‫تو رو انقدر خوب بزرگ کرد ‫که همچین آدم فوق العاده ای شدی
‫نام جین، مادر واقعیت...
‫چجور آدمی بوده؟
‫یه بار خانم هو بهم گفت...
‫ساکت و یه کم حساس بوده
‫و از لحاظ جسمی خیلی ضعیف بوده
‫وقتی برای اولین بار عکسش رو دیدی،
‫چه حسی داشتی؟
‫میدونی چیه؟
‫عجیب بود
‫هیچ حسی نداشتم
‫فکر میکردم چون اون کسیه که ‫منو به دنیا آورده،
‫با دیدنش خیلی ناراحت و احساساتی میشم،
‫اما هیچ حسی نداشتم
‫هر چقدرم که ازش نفرت داشته باشی،
‫خون از آب غلیظ تره
‫دیروز نگرانت شده بود ‫و رسوندت بیمارستان
‫شاید بخاطر اینه که مادرم(خانم یانگ) ‫بهم خیلی عشق و محبت داده
‫اصلا احساساتی نشدم
‫همیشه اینو میشنویم
‫تو سریالا و کتابا، میگن که...
‫این باعث میشه آدم احساساتی بشه ‫و قلبش به درد بیاد
‫عجیب نیس؟ شاید از لحاظ احساسی نقص دارم
‫دیگه باید بخوابی
‫فردا صبح باید آزمایش بدی
‫دیگه بخواب
‫خوب بخوابی عشقم
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫یه پرستار چطور جرات میکنه ‫به عنوان صاحب عزا اینجا وایسه؟
‫قبل از اینکه به کسی بگم بندازتت بیرون ‫خودت برو
‫فکر میکنی چون یهویی با ‫بنیانگذار هیون گانگ فامیل شدی،
‫آدم مهمی هستی؟
‫اما میدونی چیه؟ ‫تو هیچی نیستی
‫فکر میکنی اگه شی وو...
‫عاشق جین آه بشه...
‫هیون گانگ به تو میرسه؟
‫خون غلیظ تر از آبه
‫تو دقیقا مثل مادرتی
‫از آدمایی مثل تو خیلی بدم میاد
‫بدم میاد جوری رفتار میکنی که انگار ‫آدم مهمی هستی
‫و از اینم بدم میاد که وانمود میکنی ‫نجیبی، قلب مهربونی داری،
‫و آدم مثبتی هستی
‫تو... یه ریاکاری
‫یه ریاکار
‫امکان نداره
‫امکان نداره پسرمو نشناخته باشم
‫شی وو پسرِ منه
‫بیمارستان هانگوک
‫راستش، سونگ جو دیشب دیروقت خوابید، پدر
‫نباید این کارو تو بیمارستان کنین
‫اگه کسی ببیندتون چی؟
‫به نظرم کارشون قشنگه. چی کارشون داری؟
‫خب...
‫تخت خوابِ همراه مریض راحت به نظر نمیرسید ‫واسه همین میخواستم خودم روش بخوابم
‫اما سونگ جو لجبازی میکرد
‫پس چرا تصمیم گرفتی پیوند کبد کنی ‫و تو دردسر انداختیش؟
‫بیا
‫این چیه پدر؟
‫قبل از جراحی یه غذای سالم بخور
‫و برای سونگ جو هم یه غذای خوشمزه بخر
‫ممنون پدر
‫به سونگ جو بگو که اومده بودیم
‫امیدوارم جراحیت موفقیت آمیز باشه
‫دیگه دارم میرم ‫باشه، مواظب خودتون باشین
‫باشه ‫مادر زن آینده ـت هم داره میره
‫مدیر آن، فایتینگ ‫فایتینگ
‫بعدا می بینمت
‫خدانگهدار
‫اوه، چیه؟
‫از کِی داری نگام میکنی؟
‫چرا صورتت رو می پوشونی؟
‫انقدر خوشگلی که به سختی تونستم ‫جلوی خودمو بگیرم که بوست نکنم
‫آه
‫نباید بذارم صورتم رو بدون آرایش ببینی ‫اینجوری جذابیتم از بین میره
‫میرم دست و صورتمُ بشورم و آرایش کنم ‫و برگردم. پس یه کم منتظر بمون
‫همین الانشم خوشگلی. اگه آرایش کنی...
‫باید چیکار کنم؟ تو دردسر میفتم
‫آیگو، خیلی زبون بازی
‫زود برمیگردم ‫باشه
‫نام جین
‫آجوشی، چی شده اومدی اینجا؟
‫خب، چیزه،
‫میخوام راجب یه مسئله مهم باهات حرف بزنم
‫یه مسئله مهم؟ چیه؟
‫خب...
‫میدونی که قراره دادستانی بازجوییم کنه؟
‫بله. شنیدم تصمیم گرفتی ‫به همه چی اعتراف کنی
‫آره. تصمیم گرفتم این کارو کنم. اما...
‫راستش، اگه ثابت کنن که ‫چویی گوم سون اجیرم کرده بدزدمت،
‫حتما میفتم زندان
‫حالا که حرفش شد...
‫نمیتونی به نفع من شهادت بدی؟
‫منظورت چیه؟
‫بگو وقتی نوجوون بودی ‫فهمیدی که دزدیده شدی
‫و ما میخواستیم بفرستیمت پیش مادر واقعیت،
‫اما تو قبول نکردی
‫بعدش دیگه میگن قانون مرور زمان منقضی شده
‫و منو خانم چویی مجازت نمیشیم
‫فکر میکردم سر قولت می مونی
‫نمیتونم شهادت دروغ بدم
‫نام جین، هر اتفاقی هم که افتاده باشه ‫اون مادرِ واقعیته
‫واقعا میخوای مادر واقعیتُ بندازی زندان؟
‫مادر واقعیم؟
‫کی مادر واقعیمه؟
‫چویی گوم سون مادر واقعیته
‫اون تو رو به دنیا آورده
(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫دیگه دوستم نداره؟
‫دیروز نیومد دیدنم ‫حالا حتی جواب تماسمو نمیده
‫در مورد اتفاقی که افتاده، ‫نیاز به توضیح دارم، وکیل هو
‫سونگ جو، من دارم میرم اوئپو
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام